با افزایش روزافزون قیمت کالاها (بخصوص کالاها و مواد اولیه موجود در خوراك پرنده) و سهم بالاي آنها در میزان حاشیه سود، زنجیره هاي پرورش جوجه هاي گوشتی با ید به طور مستمر راه هایی براي بهینه سازي عملکرد گله بیابند تا بتوانند در این بازار رقابتی باقی بمانند. از آنجایی که هزینه هاي خوراك تا ٧٠ درصد از کل هزینه هاي تولید را تشک یل می دهد، راندمان و بهره وري خوراك به مهم تر ین عامل در پرورش جوجه هاي گوشتی تبد یل شده است. بنابراین هر گونه بهبودي، حتی جزئی در راندمان خوراك می تواند باعث افزایش سود به ازاي هر کیلوگرم گوشت تولیدي شود .
اندازه گیري راندمان خوراك
راندمان خوراك به طور کلی به دو صورت تعریف می شود: راندمان تبد یل خوراك (FCE) و نسبت تبدیل خوراك (FCR) که مورد دوم رایج ترین و شناخته شده تر ین اصطلاح مورد استفاده در پرورش جوجه هاي گوشتی است. FCR با مقدار خوراك به ازاي هر ک یلوگرم افزا یش وزن محاسبه می شود، که همواره در پی این هستیم که بتوانیم با مصرف دان کمتر به وزن موردنظر برسیم .
در طول دوره پرورش جوجه هاي گوشتی ، بهتر ین FCR در پنج تا هفت روز اول به دل یل تول ید کم یا تقرباًی عدم تول ید حرارت در جوجه ها در طول پنج روز اول رخ می دهد.
در نت یجه، جوجهها هز ینه کالري و هزینههاي نگهداري وزن بدن پایینی دارند، به این معنی که مواد مغذي بیشتري براي رشد در دسترس است. FCR در این دوره میتواند کمتر از یک باشد، به ا ین معنی که وزن بدن پرندگان نسبت به خوراك مصرفی بیشتر است. چربی و پروتئین کیسه زرده نیز به FCR پایین کمک می کند .
